کوثر

سرگشتگی در قاموس ماست؛‌ چون عاشقانی هستیم از دیار سلمان(ره)

کوثر

سرگشتگی در قاموس ماست؛‌ چون عاشقانی هستیم از دیار سلمان(ره)

بسم الله مجریها و مرسیها
یا بنی! ارکب معنا...

طبقه بندی موضوعی

نویسندگان

۲۱ مطلب با موضوع «امام» ثبت شده است

بسم الله الرحمن الرحیم

... وَ أَمَّا حَقُّ إِمَامِکَ فِی صَلَاتِکَ فَأَنْ تَعْلَمَ:

أَنَّهُ قَدْ تَقَلَّدَ السِّفَارَةَ فِیمَا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ رَبِّکَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ تَکَلَّمَ عَنْکَ وَ لَمْ تَتَکَلَّمْ عَنْهُ وَ دَعَا لَکَ وَ لَمْ تَدْعُ لَهُ وَ کَفَاکَ هَوْلَ الْمُقَامِ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِنْ کَانَ بِهِ نَقْصٌ کَانَ بِهِ دُونَکَ وَ إِنْ کَانَ تَمَاماً کُنْتَ شَرِیکَهُ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ عَلَیْکَ فَضْلٌ فَوَقَى نَفْسَکَ بِنَفْسِهِ وَ صَلَاتَکَ بِصَلَاتِهِ فَتَشْکُرُ لَهُ عَلَى قَدْرِ ذَلِک‏.

... و حق امام جماعت در نمازت این است که بدانى:

او نمایندگى میان تو و پروردگارت را بر عهده گرفته و از جانب تو در پیشگاه خدا سخن مى‏ گوید، بى‏ آن که تو از جانب وى سخن گویى.

او از جانب تو دعا مى‏ کند بى‏ آنکه تو از جانب وى دعا کنى و تو را از بیم و هراس ایستادن در برابر خداوند کفایت مى‏ کند.

پس اگر در نمازت کاستى باشد، به عهده اوست و اگر تمام باشد، تو با او شریکى و او را نسبت به تو برترى نیست.

او جان تو را با جان خویش و نماز تو را با نماز خویش حفظ کرده؛

پس به همان اندازه از او سپاسگزار باش.

 

منبع: الخصال ؛ ج‏2 ؛ ص569

خانزاده
۰۶ بهمن ۹۶ ، ۲۱:۱۶ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالهَا(1)

وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا(2)

وَ قَالَ الْانسَانُ مَا لهَا(3)

یَوْمَئذٍ تحَُدِّثُ أَخْبَارَهَا(4)

بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحَى‏ لَهَا(5)

یَوْمَئذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّیُرَوْاْ أَعْمَلَهُمْ(6)

فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ(7)

وَ مَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ(8)


چرا یادم نیامد؟

چرا یادم نمی آید.. ای زمین؛ که تو هم امام داری؟؟؟


چرا زلزله ات مرا تا امام تو نبرد؛ ای زمین؟؟


مرا چه شده؟؟


امام زندگی ام کجاست؟؟


امام ام....امام ام....امام ام...........ر

خانزاده
۳۰ آذر ۹۶ ، ۰۶:۴۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و أبیها و بعلها و بنیها


بیا

و

امام ام باش؛


نه حلال مشکلاتم...


أین.......

خانزاده
۰۷ مرداد ۹۶ ، ۲۱:۴۷ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی فاطمة و أبیها و بعلها و بنیها

به نقل از وبلاگ «عطر ریحانه» ؛‌ با اندکی ویرایش:

استاد بزرگوار فرمودند: در حرم رضوی، خواستم برای دوستان فعال در عرصه های مختلف سوغاتی بگیرم، این نکات بر ذهنم جاری شد. به نکات که نگاه کردم، پیوستگی مناسبی، در عین تفاوت، میان آنها دیدم. ضمن اینکه همه نکات، یا با آیات قرآن یا با روایات اهل بیتعلیهم السلام قابل انطباق هستند.

به نظرم رسید این مجموعه نکات، پروتکل مناسبی، برای آتش به اختیاری است که حضرت آقا برای فعالیت های فرهنگی و انقلابی فرمودند:

1. به هدایت همه انسان های روی زمین باید امید داشت.

2. شکوفاسازی این امید، کرامت است.

3. از داشتن چنین کرامتی نباید ترسید.

4.  هرکاری را باید بر اساس این امید انجام داد. به خصوص کسانی که در جایی قرار داده می­شوند، باید با القای این امید، مأمور شوند.

5. وقتی انسان قفل می­شود و داد و ستدش متوقف می­شود، باید آن را استراحت تلقی کند؛ ولی بعد که از استراحت درآمد، به صورت چند برابر جبران کند.

6. ملاک و مناط برای هر کاری(برای در امان بودن از انحرافات) این است که دیگران را به تقوا و مراقبت خدا دعوت کرد. باید کارها به گونه ای تعریف شوند که انسانها محضر خدا را درک کنند.

7. ذکر خدا و تقید به احکام و باید و نبایدها، خطاها را جبران خواهد نمود.

8. از هدایت هیچ کسی نباید ناامید شد؛ بلکه باید روش ها را تغییر داد.

9. همیشه باید با نشاط بود و هرگز نباید بی­کار بود.

10. در هر کاری باید با امام رابطه داشت.

درددل­ها را باید با امام گفت. الهام، علم و رساندن اصوات الهی به گوشمان را نیز باید از ایشان بخواهیم. این کار با توسلات ساده امکان­پذیر خواهد بود.

11. فرد باید در هر جایی، خود را نماینده امام بداند. دستور بخواهد، گزارش بدهد، باید و نباید بشنود و امتثال امر کند.

12. باید از افکار قالب گرفته، دور شده و بروزاتی منعطف، متأثر از القائات امام داشت.

13. از طریق زیارت امین الله به امام وصل شد. قرائت روزانه زیارت امین الله به قصد اتصال به امام (حتی قرائت بخشی از آن) را در برنامه داشت.

14. دوری از مرقد و جسم امام  را با ذکر سوره توحید باید جبران کرد. انس با این سوره، انس با امام است.

15. هر قدر فرد از ذهنیات و طرح و فکرهای خود خالی شود، صدای امام را بهتر می­شنود. بهره بردن از سکوت شب برای این امر بسیار مفید خواهد بود.

16. باید به امام، حُسن ظن داشت و باور کرد امام کسی را رها نمی کند.

17. جسم و جان ما باید دیگران را از خطرات دور کند و از طریق اتصال با امام، بلاگردان دیگران شد. با فال نیک زدن و دعا کردن،  آنها را از خطرات و دشواریهای دنیایی نجات داد. انسان نباید خود را کمتر از این بداند.

18. باید در جمع ها جوشید، پرتحرک بود و انس با دیگران را زیاد کرد و از این طریق بروزات خود را در مواجهه ها افزایش داد.

19. در بروزات، نقل مسلسل­ وار کلام اهل بیتعلیهم السلام باید مبنا باشد(ضرب المثل).

باید گفتار و کردارمان اینگونه باشد؛ نه اینکه مدام بگوییم امام این را فرمودند، امام آن را فرمودند.

20. مجالس باید مجالس ذکر باشد. چیزی در این عالم بالاتر از ذکر خدا نیست.

21. دعوت فراوان به ذکر خدا و دعوت به توحید ربوبی، به شکل تفصیلی و مبتنی بر صفات باید در مدار توجه افراد باشد. ادعیه حضرت زهراسلام الله علیها در این حوزه درخشش ویژه دارند و می توان در این راستا از آنها بهره برد.

خانزاده
۱۳ تیر ۹۶ ، ۱۰:۳۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم


وَ إِذَا رَأَوْاْ تِجَارةً أَوْ لهَوًا انفَضُّواْ إِلَیهْا وَ تَرَکُوکَ قَائمًا  قُلْ مَا عِندَ اللَّهِ خَیرْ مِّنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجَارَةِ  وَ اللَّهُ خَیرْ الرَّازِقِینَ(جمعه/11)

.

مَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُواْ التَّوْرَئةَ ثمُ‏ لَمْ یحَمِلُوهَا کَمَثَلِ الْحِمَارِ یحَمِلُ أَسْفَارَا  بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُواْ بِایَاتِ اللَّهِ  وَ اللَّهُ لَا یهَدِى الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ(جمعه/5)

.

وَ إِذْ قَالَ مُوسىَ‏ لِقَوْمِهِ یَاقَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنىِ وَ قَد تَّعْلَمُونَ أَنىّ‏ رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُمْ  فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ  وَ اللَّهُ لَا یهَدِى الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ(صف/5)

.

وَ مَا لَکمُ‏ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ  وَ الرَّسُولُ یَدْعُوکمُ‏ لِتُؤْمِنُواْ بِرَبِّکمُ‏ وَ قَدْ أَخَذَ مِیثَاقَکمُ‏ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ(حدید/8)

.

أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ ءَامَنُواْ أَن تخَشَعَ قُلُوبهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ وَ مَا نَزَلَ مِنَ الحْقّ‏ وَ لَا یَکُونُواْ کاَلَّذِینَ أُوتُواْ الْکِتَابَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَیهْمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبهُمْ  وَ کَثِیرٌ مِّنهْمْ فَاسِقُونَ(حدید/16)

.

یَأاَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَ لْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ  وَ اتَّقُواْ اللَّهَ  إِنَّ اللَّهَ خَبِیرُ  بِمَا تَعْمَلُونَ(حشر/18)

.

فَامِنُواْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِى أَنزَلْنَا  وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ(تغابن/8)

.

وَ أَطِیعُواْ اللَّهَ وَ أَطِیعُواْ الرَّسُولَ  فَإِن تَوَلَّیْتُمْ فَإِنَّمَا عَلىَ‏ رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِینُ(تغابن/12)

.

فَاتَّقُواْ اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُواْ وَ أَطِیعُواْ وَ أَنفِقُواْ خَیرْا لّأِنفُسِکُمْ  وَ مَن یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(تغابن/16)

 

صدق الله العلیّ العظیم

خانزاده
۲۳ اسفند ۹۵ ، ۲۳:۲۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم


یَالَیْتَنىِ مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَ کُنتُ نَسْیًا مَّنسِیًّا...



السّلام عَلیکِ یَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَکِ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکِ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَکِ فَوَجَدَکِ لِمَا امْتَحَنَکِ صَابِرَةً وَ زَعَمْنَا أَنَّا لَکِ أَوْلِیَاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صَابِرُونَ لِکُلِّ مَا أَتَانَا بِهِ أَبُوکِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ أَتَى (أَتَانَا) بِهِ وَصِیُّهُ‏ فَإِنَّا نَسْأَلُکِ إِنْ کُنَّا صَدَّقْنَاکِ إِلاَّ أَلْحَقْتِنَا بِتَصْدِیقِنَا لَهُمَا لِنُبَشِّرَ أَنْفُسَنَا بِأَنَّا قَدْ طَهُرْنَا بِوِلاَیَتِکِ....


صدق الله العلیّ العظیم


أین..................


خانزاده
۱۲ اسفند ۹۵ ، ۱۲:۴۳ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


مأموم، صحیفه ی جانِ امام است...
مأموم هم اویی است که از امام می بیند، می خواند، می شنود، می فهمد، انجام می دهد...
مأموم هم اویی است که
امام می بیند، می خواند، می شنود، می فهمد، انجام می دهد...
و ...
و از این رو است که امام، کتاب ندارد.


أین .....................
خانزاده
۲۹ بهمن ۹۵ ، ۱۶:۰۳ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


شما حق الیقین هستی

و

من به دنبال علمی که شما را به من بنمایاند!!!!!!!!!!!!!!


هل یستوی الأعمی و البصیر؟؟



أین.......................

خانزاده
۲۳ بهمن ۹۵ ، ۱۳:۳۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


امام خامنه ایحفظه الله :


* بیست و دوم بهمن، در حکم عید غدیر است؛ زیرا در آن روز بود که نعمت ولایت، اتمام نعمت و تکمیل نعمت الهی برای ملت ایران صورت عملی و تحقق خارجی گرفت. (4 بهمن ماه 68)

 

* ...... ماجرای تعیین غدیر، ماجرای تعیین ضابطه است، تعیین قاعده است. یک قاعده‌ای در اسلام درست شد؛ پیغمبر اکرم در ماه‌های آخر عمر، این قاعده را وضع کرد؛ آن قاعده چیست؟ قاعده‌ی امامت؛ قاعده‌ی ولایت. جوامع بشری از دیرباز حکومت داشتند؛ بشر انواع و اقسام حکومتها را تجربه کرده است؛ اسلام این حکومتها را، این نوع قدرتمندی‌ها و قدرت‌مداری‌ها را قبول ندارد؛ امامت را قبول دارد. این قاعده‌ی اسلام است؛ غدیر این را بیان میکند. مصداقش هم مشخّص است؛ امیرالمؤمنین کسی است که هیچ‌کس نه در آن زمان و نه در زمانهای بعد نتوانسته است کمترین خدشه‌ای به شخصیّت والای او و به نمایندگی او از مفاهیم و معارف قرآن خدشه کند ...... پیغمبر این‌ [شخص‌] را به‌عنوان مصداق امامت، معیّن کرد.

این شد قاعده؛ تا آخر دنیا هرجا مسلمانها بخواهند و همّت کنند و هدایت شوند از سوی خدا به اینکه اسلام را تحقّق ببخشند و جامعه‌ی اسلامی را تحقّق ببخشند، ضابطه و قاعده‌اش این است: باید امامت را إحیا کنند........

...... امروز اگر کسانی در دنیای اسلام؛ آنهایی که با معارف اسلامی آشنا هستند مراجعه کنند به قرآن، مراجعه کنند به ضوابطی که در قرآن برای بندگی حق و زندگی و جهت‌گیری بندگان حق -یعنی ملّتها- در قرآن معیّن شده است، امکان ندارد به نتیجه‌ای برسند جز نتیجه‌ی امامت امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) و آنچه دنباله‌ی او است.

این ادّعای ما است و میتوانیم این ادّعا را کاملاً ثابت کنیم. هرکسی در دنیای اسلام، روشنفکران، متفکّرین، صاحبان عقیده، کسانی که از اوّل با یک عقیده‌ی دیگری بار آمده‌اند، اگر قرآن را و ارزشهای قرآنی و ضوابط قرآنی را برای زندگی جوامع بشری ملاک قرار بدهند، به هیچ نتیجه‌ای نمی رسند جز اینکه کسی مثل علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه‌السّلام) بایستی بر جوامع اسلامی حکومت بکند؛ یعنی راه، این است؛ راه، امامت است .........(30 شهریور ماه 95)

خانزاده
۲۲ بهمن ۹۵ ، ۱۰:۲۵ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی فاطمة و أبیها و بعلها و بنیها


علم یعنی انشای امام؛

                                 یعنی خبر از وجود امام؛

                                                                  یعنی پا، جا پای امام؛

                                                                                                 یعنی مأمومِ امام...


أین........................

خانزاده
۱۱ دی ۹۵ ، ۲۰:۳۱ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم


بعضی وقتها که آدم میخواهد کاری بکند... مثلا چیزی بنویسد، شبیه کودکی است که تازه قلم به دست گرفته و نمیتواند درست منظورش را بکشد.

بعضی وقتها که آدم میخواهد کاری بکند... مثلا چیزی بنویسد، شبیه فردی است که چشمش تار شده و چون نمیتواند ببیند پس هرچه هم می کشد، تیری در تاریکی است.

اگر بد کشیدن ها شبیه به کم توانی قلم زدن باشد، طوری نیست، با تعلیم و تمرین خوب میشود...

اما اگر بد کشیدن ها به خاطر تاری دیدگان است، طوری هست، باید با تزکیه نفس خوب شود...

تشخیص این مسئله، درباره هر کاری که بر عهده گرفته‌ایم اما جا دارد بهتر شود، وظیفه هر انسانی است که برای رشد خودش نگران است، تا طلب توان یا اصلاح کند...

و اجابت و کشف ضُرّ چنین انسانی به مدد خداست، به واسطه تعلیم و تزکیه‌ای که امام بر جان او می‌نشاند...


هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی‏ ضَلالٍ مُبین (سوره مبارکه جمعه، آیه 2)

 

شریعتمداری
۰۲ دی ۹۵ ، ۲۳:۵۶ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم


فاصله بین زیارتهای یک امام، فرصتی است برای رشد یک طلب در وجود انسان.

و زیارت، فرج رسیدن به آن مطلوب است.


ممکن است طلبهای زیادی در هر زیارت باشند اما فقط بعضی از آنها در یک زیارت فتح شوند.

پس یعنی آنهای دیگر هنوز به مرز فرج نرسیده اند و بشارت در راه بودن زیارت های مکرر و بعدی!


مانند باغی که در هر فصل، بعضی از درختان و بعضی از شاخه های درختان آن شکوفا می شوند...


تا در نهایت "حدائق غلبا" شود!


فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‏ طَعامِهِ (24) أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا (25) ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا (26) فَأَنْبَتْنا فیها حَبًّا (27) وَ عِنَباً وَ قَضْباً (28) وَ زَیْتُوناً وَ نَخْلاً (29)وَ حَدائِقَ غُلْباً (30) وَ فاکِهَةً وَ أَبًّا (31) مَتاعاً لَکُمْ وَ لِأَنْعامِکُمْ (32)

سوره مبارکه عبس

شریعتمداری
۲۶ آذر ۹۵ ، ۲۱:۵۸ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی فاطمة و أبیها و بعلها و بنیها


علم، نه یعنی تشریح امام زیر میکروسکوپ آزمایشگاه؛

علم یعنی مأموم شدن.

امام، مأموم می خواهد...


أین........................

خانزاده
۲۰ آذر ۹۵ ، ۱۵:۳۵ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم


امام برای غلام/کنیزش یک کاری می کند حتما...

کسی در بیت آنها، تشنه، گرسنه، عریان و... در یک کلام بی توجه نمی ماند.

 

مگر خودش به اختیار از بیت خارج شود

یا هیچ گاه اختیار نکند که در بیت شان حاضر شود! و توهم کند دارد آزادانه زندگی میکند!

 

امام مزد کارگرش را قبل از خشک شدن عرقش می دهد...

امام فراتر از انتظار غلامش به او عطاء میکند...

امام غلامش را تربیت می کند...

امام غلام می خرد، تربیت میکند و بعد آزاد می کند...

آدم ممکن است فرزند امام نباشد، اما غلام که میتواند باشد.

امام برای غلامی که زندگیش را وقف حضور در بیت او و مامور بودن به امر او میکند، دغدغه گذران زندگی را به بهترین نحو برطرف میکند...

 

انسانها با نقش هایشان خلق شده اند.

نقش مان را نسبت به امام دریابیم...

 

 

شریعتمداری
۰۸ آبان ۹۵ ، ۱۹:۳۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم

دستش را بالا برد،‌ آب لیوان را داخل گلدان ریخت و آن را داخل کوله اش قرار داد و زیپ آن را بست.

با تعجب گفتم: «کجا داداش؟»

سرش را به سمتم  چرخاند و همان لبخند همیشگی بر لبانش نقش بست.

گفتم: «یک ساعت دیگه اعزام میشیم. کجا یهو راه افتادی؟»

با همان لبخند از سنگر بیرون زد. به دنبالش راه افتادم: «چی شد بابا؟ صبر کن. ببین داداش اگر از شوخی من ناراحت شدی من معذرت میخوام. صبر کن ببین چی میگم ...»

تَرک موتور عباس سوار شد.

«پس حاجی به تو گفت بری عقب؟»؛‌ صدای محمد بود.

سرش را به نشانه تایید تکان داد. گفتم: «عقب برای چی؟ حاجی گفت برو عقب تو هم گفتی چشم؛‌ خب یه خرده اصرار میکردی،‌ می گفتی یه نفر دیگه رو بفرستن. آخه چرا تو؟»

همان طور که می خندید گفت: «درس فرمانده سوال داره؛‌ اما اَمرش نه».

عباس گاز موتور را گرفت و ... .

بعدها شنیدم آن روز فرمانده صدایش کرده و گفته بود باید برگردد عقب و مدتی در آشپزخانه مقرّ مشغول شود.

گرچه هیچ وقت به عقب نرسید؛‌ در همان میانه راه ...


السلام علی الارواح التی حلت بفنائک... 

خانزاده
۲۳ مهر ۹۵ ، ۱۹:۳۷ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


کلاس درس شیعه اهل بیتعلیهم السلام، از جنس کلاس درس علما نیست. شیعه با امام می بیند، از امام می شنود و «می شود» آنچه دیده و شنیده است.

ثبت شیعه بر قلب است و از این رو کلاس درس شیعه میدان جهاد است.

میان علم و عمل شیعه فاصله نیست؛ چون در شیعه، «شدن» جریان دارد.

شیعه، متدبر است و متدبر، شیعه.

اگر علما در واکاوی متون به دنبال علم هستند، شیعه در جست و جوی امام و تبعیت از او علم طلب می کند.

شیعه عالِم است؛ اما هر عالِمی شیعه نیست.

و ...


پ.ن: آنچه نوشته شد و می شود باورهایی است که به ثبت می رسند تا با نقد و چالش دیگران اصلاح و تکمیل شوند. از این رو از همه خوانندگان بزرگوار تقاضای عاجزانه دارم از نقد و سوال دریغ نفرمایند.

خانزاده
۱۶ مهر ۹۵ ، ۰۹:۵۶ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها

 

امام دیدن یعنی ندیدن خود؛‌

و این شاید ساده ترین گزاره ای است که خداوند آفریده ...


السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک...


خانزاده
۱۲ مهر ۹۵ ، ۱۸:۱۴ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


تدبر پلی است میان قرآن و امام، برای دیدن هر یک در آینه دیگری و از این­ رو وقتی از روش های تدبر سخن می­ گوییم، در حقیقت، قرآن می­ گوییم در وجهی دیگر.

اگر آنچه عرض شد را بپذیریم، یعنی اذعان داریم خروجی هر کلاسی با موضوع تدبر در قرآن، باید کنار رفتن پرده­ ای میان ما و امام باشد؛ برای رویت امام و نزدیکتر شدن به جلوه­ ای از  ایشان.

اما اگر این­گونه نشد یعنی در کلاسی با عنوان تدبر حاضر شدیم و چنین خروجی­ ای برایمان اتفاق نیفتاد؛ آن وقت ...؛ شک نکنیم که در کلاس تدبر نبوده­ ایم.


بسم الله الرحمن الرحیم

کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَ لِیَتَذَکَّرَ أُولُواالأَلبابِ(ص/29)

صدق الله العلیّ العظیم

خانزاده
۰۱ مهر ۹۵ ، ۱۶:۵۴ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳ نظر

بسم الله النور

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


جنگ صفین را که مرور می کنی؛ یکی از لحظات معروفش آن لحظه ای است که امامعلیه السلام، جناب مالک را فراخواندند و ایشان بدون درنگ بازگشتند و...

...

همه مان به اینجای قصه که می رسیم جناب مالک را می ستاییم، برای این همه ولایت پذیری؛ برای این همه چشم به دهان امام داشتن؛ برای این همه ...

همه مالک اشتر را فرمانده ای می دانیم بی بدیل، برای امیرالمومنینعلیه السلام؛ یار و یاوری که امام برای مشاوره به دنبالش می فرستادند؛ نه از آن رو که به مشاورت او نیازی داشتند، از آن رو که شأن مالک را به رخ بکشند و ...

...

هیچکس به بازگشت جناب مالک به فرمان امام در صفین که می رسد، لحظه ای به این فکر نمی کند که خب، آنچه ما از جناب مالک می بینیم و می گوییم، مالک از وجه امام است...

اما

مالک در وجه یک شیعه، یک یار مخلَص، در این درجه از محبوبیت در نظر امام، ...، مالکِ عاشقِ امیرالمومنینعلیه السلام؛ مالک در این وجه، چه حالی داشت در حین بازگشت؟!

بر مالک چه گذشت وقتی شنید امامش، در اضطرار، او را می خواند؟! چه گذشت بر او وقتی دید نااهلان، امامش را دوره کرده اند؟! چه گذشت بر او وقتی امیرالمومنینعلیه السلام را چنان بی تاب برای متقاعد کردن (به اصطلاح) یارانش دید؟! چه گذشت بر او ...

بر مالک چه گذشت در صفین؟!

....

و نکته ظریف قصه همین جاست که چرا هیچ وقت به این طرف قصه توجه نمی شود؟! چرا هیچ کس از حال مالک نمی پرسد؟! چرا همه مالک را با امیرالمومنینعلیه السلام و از وجه امیرالمومنینعلیه السلام می بینند؟!

چون ...

چون اصلا مالک ی نیست؛ مالک از همان روز که با علی شد؛ علی شد ...

حالا که همه علی است؛ می خواهی چه بشنوی از فرمانده علیعلیه السلام جز امر علیعلیه السلام؛ جز اجابت امر علیعلیه السلام؛ جز ... جز علیعلیه السلام.


السلام علیک یا امین الله فی ارضه ...

خانزاده
۲۹ شهریور ۹۵ ، ۰۹:۱۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها


برای مطالعه این متن بهتر است ابتدا دو مطلب زیر مطالعه شوند:

او نگران عاقبت ما بود

حاشیه ای بر متن «او نگران عاقبت ما بود» از سرکار خانم شریعتمداری


و اما بعد...

رسم مسلمانی و شیعه بودن برای همه ما از غدیر شروع می­ شود. آن روز که دست امیرالمومنینعلیه­ السلام بالا برده شد و رسولصلوات الله علیه خطاب به همه عالَم تا قیامت، فرمود: «من کنت مولاه فهذا علی مولاه».

حالا هر یک از ما، در هر زمان و مکانی، بخواهیم به رسم اسلام درآییم باید از غدیر شروع کنیم. غدیر یعنی حالا امیرالمومنینعلیه­ السلام برای ما قرآن می­ خوانند؛ حالا امام­ مان خطاب به ما می­ فرمایند:

«أَن لَّا تَعْبُدُواْ إِلَّا اللَّهَ  إِنّىِ أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ أَلِیمٍ(هود/26)

یَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَهٍ غَیرُهُ  إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْترُونَ ؛ یَاقَوْمِ لَا أَسئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ الَّذِى فَطَرَنىِ أَ فَلَا تَعْقِلُونَ ؛ وَ یَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَیْهِ یُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْکُم مِّدْرَارًا وَ یَزِدْکُمْ قُوَّةً إِلىَ‏ قُوَّتِکُمْ وَ لَا تَتَوَلَّوْاْ مجْرِمِینَ(هود/ 50 تا52) 

إِنىّ‏ِ لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ  ؛  فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ  ؛  وَ مَا أَسَْلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ  إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلىَ‏ رَبّ‏ِ الْعَالَمِینَ  ؛  فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ(شعراء/107 تا 110)  و ........»

و حالا ما باید  تکلیف­ مان را مشخص کنیم که در کدام جبهه هستیم!

تکلیف­ مان که مشخص شد، یعنی :

یا امام را پذیرفته­ ایم که در آن صورت، قرآن را از زبان امام خواهیم شنید و آن وقت با قرآنِ امام می­ رویم تا نقطه بای بسم الله الرحمن الرحیم.

یا امام را نمی­ پذیریم که در آن صورت هم قرآن می­ شنویم؛ اما قرآنی که می­ شنویم از امام نیست و در نتیجه ما را می­ برد تا عالِم شدن صِرف؛ تا علم روی علم گذاشتن مثل اینها:

1. «سدیر صیرفی می‌گوید:

نزد امام صادقعلیه السلام رفتم و به عرض رساندم که: به خدا سوگند خانه نشینی برای شما روا نیست!

فرمود: چرا ای سدیر؟

گفتم: چون دوستان، شیعیان و یاران شما فراوانند. به خدا اگر امیرمؤمنان به اندازه شما شیعه و یاور داشت، ابوبکر و عمر در بردن حق او طمع نمی‌کردند.

فرمود: ای سدیر، به نظر می‌رسد که چه مقدار باشند؟

گفتم: صد هزار.

فرمود: صد هزار؟

گفتم: دویست هزار.

فرمود: دویست هزار؟

گفتم: آری و نیمی از دنیا.

امام در پاسخ، سکوت اختیار کرد و پس از چند لحظه فرمود: ممکن است که با هم به ینبع برویم؟

گفتم: آری.

فرمود تا یک الاغ و یک استر را زین کنند.

من پیشی گرفتم تا سوار الاغ شوم، فرمود: ای سدیر، ممکن است که الاغ را به من واگذاری؟

گفتم: استر زیباتر و آبرومندتر است.

فرمود: الاغ برای من آسانتر است.

آن حضرت بر الاغ و من بر استر، به راه افتادیم تا وقت نماز رسید.

فرمود: ای سدیر، پیاده شویم تا نماز بخوانیم.

سپس فرمود: اینجا زمین شوره‌‏زاری است که در آن، نماز روا نیست.

حرکت کردیم تا به زمین قرمز رنگی رسیدیم؛ حضرت به جوانی که چند بزغاله را شبانی می‌کرد، نگاه کرد و فرمود: به خدا سوگند، اگر من به اندازه شماره این بزغاله‌ها یاور داشتم، سکوت برایم روا نبود!

او می‌گوید: پیاده شدیم و نماز خواندیم. آنگاه که از نماز فراغت پیدا کردیم، متوجه بزغاله‌ها شدم، آنها را شمارش کردم؛ 17 تا بیشتر نبودند.»

2. «در زمان امام صادقعلیه السلام یکی از یاران خراسانی به نام سهل خراسانی خدمت ایشان می رسند و حین گفتگو، مکرر از ایشان سوال می کند که آقا چرا قیام نمی فرمایید؟!! چرا تشکیل حکومت اسلامی نمی دهید؟!

حضرت سعی می کنند با سکوت و لبخند از کنار این موضوع بگذرند؛ تا اینکه شیعه خراسانی اصرار می ورزد که : "آقا چرا ... ما که هستیم! ..." و کم کم اعتراضش تندتر می شود که : "با این که حق خلافت و رهبری از آن شماست، و با این که ــ فقط در خراسان ــ صد هزار شیعه طرفدار و شمشیر زن دارید، چرا نشسته اید و قیام نمی کنید؟"

در این گیر و دار، امام صادقعلیه السلام از کنیزشان می خواهند که تنور را روشن کند و بعد، بی مقدمه به سهل می فرمایند: برو و داخل تنور بنشین!

سهل می ترسد و می گوید: آقای من! مرا به آتش عذاب مکن. از من بگذر که خدای از تو بگذرد.

امام دیگر چیزی نمی­ گویند تا اینکه در همین احوال، هارون مکی که مومنی وارسته و از یاران امام بود وارد می­ شود. امام به او می­ فرماید: کفش هایت را کناری بگذار و وارد تنور آتش شو و در آن بنشین!

هارون مکی، بی درنگ، داخل تنور داغ می­ شود و در آن می­ نشیند.

 پس از ورود هارون به تنور، امام، مدتی با سهل خراسانی صحبت فرموده و از اوضاع و احوال خراسان جویا می­ شوند و در این میان به گونه­ ای سخن می­ گویند که گویا از سهل هم بیشتر و بهتر بر مسایل خراسان واقف هستند. پس از آن به وی می­ فرمایند: برخیز و داخل تنور را نگاه کن!

سهل بلند می­ شود و به تنور نگاه می­ کند و می­ بیند که هارون مکی با آرامش تمام در میان آتش نشسته است.
آن گاه امام می­ فرماید: در خراسان چند نفر (شیعه)  مثل این مرد دارید؟

سهل عرض می­کند: سوگند به خدا، حتی یک نفر هم، این طور نداریم.»

و ... و این در حالی است که امام صادقعلیه السلام، فقط قریب چهار هزار شاگرد، در مجلس درس خود داشتند....

و ....


امام، جلوه تام خداوند در هستی است و همان گونه که خداوند رزقش را از هیچ موجودی، حتی کفار دریغ نمی­کند؛ امام نیز از هیچ رزقی، به هیچ موجودی دریغ نمی­ کند حتی اگر آن رزق، قرآن باشد و آنکه آن را طلب کرده، یار ایشان نباشد؛ گرچه پایان آن جز «لا یزید الظالمین الّا خسارا» نیست.

فکر می­کنم تا اینجا تقریبا پاسخ همه سوالات داده شده باشد، و اگر نه، حداقل مشخص شده که آنچه از آن به «دور» تعبیر می­ کنید اصلا امکان وقوع ندارد؛ چون تا امام را نپذیریم اساسا قرائت قرآن آغاز نمی­ شود.

اما در باب رویت عینی امام و غیبت و ظهور و الهام و ... ؛ وقتی در غدیر، ما را به امام رساندند و فرمودند قرآنِ با امام بخوانیم یعنی باید دست در دست امام زندگی کنیم؛ از این رو اگر از غیبت امام صحبت می­ شود نه اینکه امام، ظاهر نیستند یعنی عالَم، جلوه امام نیست، یعنی عالَم نتوانسته تجلی امام شود و نشان، از او داشته باشد، یعنی نظام امامتِ حاکمِ بر عالَم، عیان نیست.

اگر قرار است ظهور رخ دهد؛ نه اینکه در ظهور، امام از جایی دور می­ آیند و ما به رویت عینی امام می­ رسیم، یعنی ما همه، جلوه امام شده­ ایم و عالَم می­ رود که جلوه تام امام شود و این­گونه هستی از هم می­ پاشد برای آنکه «لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْءَانَ عَلىَ‏ جَبَلٍ لَّرَأَیْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْیَةِ اللَّهِ  وَ تِلْکَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ (حشر/21)».

این یعنی ما همین حالا در حال رویت عینی امام هستیم؛ و با همین چشمان ظاهری، امام را می­ بینیم؛ و با همین گوش­ های ظاهری، امام را می­ شنویم؛ که اگر جز این بود، مگر می­ شد بر ولایتِ فقیه­ ی، به عنوان نائب امام، یقین کرد؟!! ولیّ­ ای که به اذن امام، ولایتش بر ما، چون ولایت امام بر ماست. اگر امام را ظاهر ندانیم و فقط بر اتصال به او از طریق الهام تکیه کنیم، چگونه می­ توانیم چنین ولایتی را از ولیّ فقیه بپذیریم؟! و ....

نکته مهم این جاست که همان­گونه که امام، جلوه خداست و ما خدا را با امام می­ بینیم؛ امام هم در عالَم، با جلوه­ اش قابل رویت است یعنی از اساس، دیدار عینی امام، دیدن این جلوه است. وقتی امام می­ بینیم، نمی­ گوییم خدا را دیدیم، اما حقیقت این است که خدا را می­ بینیم و از این­ رو:

«...وَ مَا ءَاتَئکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نهَئکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا... (حشر/7)

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فی‏ شَیْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْویلاً (نساء/59)».

اگر امام را با جلوه­ اش نبینیم؛ خدا را هم با جلوه­ اش نخواهیم دید....

و جلوه امام در عالَم:

«امام مهدیعلیه السلام: وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَیْهِم‏ (بحار؛ج53،ص181)»

.........

«أَ کاَنَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَیْنَا إِلىَ‏ رَجُلٍ مِّنهُمْ أَنْ أَنذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِینَ ءَامَنُواْ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبهِمْ  قَالَ الْکَفِرُونَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ مُّبِینٌ(یونس/2)»

.........

و السلام


پ.ن:

برای واضح تر شدن بحث و در پاسخ به سوالات دوستان در بخش نظرات متن قبلی(حاشیه ای برمتن ...) نگاشته شد. ان شاءالله که موثر افتد.

خانزاده
۲۳ شهریور ۹۵ ، ۱۶:۴۸ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۵ نظر